.....

ಹೂ ತಂತಾನೇ ಅರಳಲಿ .. 
ಮುಗಿಲು ತಂತಾನೇ ಸುರಿಯಲಿ..
ಹಕ್ಕಿ ತಂತಾನೇ ಹಾರಲಿ..
ಕಾಯುವುದು ಕಷ್ಟವಾದರೆ..,
ಕಾಯುವುದ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು.

ಜಗತ್ತು ನನ್ನನ್ನು 
ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದಾಗ 
ನೀನು
ಖೇದಗೊಳ್ಳುತ್ತೀಯಲ್ಲ..
ಅದು ನನ್ನನ್ನು 
ಬದುಕಿಸಿಬಿಡುತ್ತೆ!!

ನಗುವ ಮಂದಿ

ಬಾಲೆ ಲಂಗಕ್ಕಂಟಿದ
ರಕುತದ ಕೆಂಪುಕಲೆಯ ಕಂಡು..,
ತಾಯೊಬ್ಬಳ ಮೊಗ್ಗುಮೊಲೆಗಳಿಂದ
ಒಸರಿದ ತಿಳಿಹಾಲಿನ ಒದ್ದೆರವಿಕೆಯ ಕಂಡು..
ಕಿಸಕ್ಕನೆ ನಗುವ ಈ ಮಂದಿ..

ನಾ ಎಣಿಸುತ್ತೇನೆ..
ಓಹೋ.. ಇವರು 
ಒಂದೋ ರಕುತ ಸೋಕಿಸದೆ ಯೋನಿಯಿಂದ
ದುತ್ತನೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಉದುರಿರಬೇಕು!
ಮೊಲೆತೊಟ್ಟು ತಾಕಿಸದೇ
ಗಂಟಲಿಗೆ ಹಾಲ ಚಿಮ್ಮಿಸಿರಬೇಕು!!
ಇಲ್ಲವೇ.........

ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲದ ಮೇಲೆ..

ಪ್ರೀತಿ ಹೊರೆಯಾದಂತೆಲ್ಲಾ
ಬೆಸೆದಿದ್ದ ಕಿರುಬೆರಳ ನಡುವೆ 
ಬೆವರೇಳುತ್ತದೆ..
ಚುಂಬಿಸಿದ್ದ ಅಧರಗಳು
ಒಣಗುತ್ತದೆ..
ಕಚಗುಳಿಯಿಟ್ಟಿದ್ದ ಪಾದಗಳು
ಬಿರುಕುಬಿಡುತ್ತದೆ..
ಬಾಯಿ ನಾರುತ್ತದೆ..
ಉಗುರು ಚುಚ್ಚುತ್ತದೆ..
ಗಡ್ಡ ಪರಚುತ್ತದೆ..
ರಾತ್ರಿಯಲಿ ಸೆಖೆಯಾಗುತ್ತದೆ..!!

ವಸಂತ

ಮುಳ್ಳ ಬೇಲಿಯ
ಜಿಗಿದು
ಬಂದನೆದೆಗೆ
ಕಳ್ಳ ವಸಂತ..
ಹೂ ಅರಳಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟ 
ದಾರಿಗುಂಟ..

ಗಂಡೆದೆ

ಅಲ್ಲೊಂದಿನಿತು ನವಿರು
ರೋಮದ ಮುರುಮುರು..
ಲಯಬದ್ಧ ಏರಿಳಿತ..
ಶಾಖವೋ ಆಪ್ಯಾಯಮಾನ..
ನಾ ಎತ್ತರವಿರದುದೇ ಸುಖ,
ನಿನ್ನ ಗಂಡೆದೆಯ ತಬ್ಬಲು..

ಬಲು ದೇಸೀ ನನ್ನವನು

ಹತ್ತಿರ ಬರಲಾರ ತಾನಾಗಿ..
ಹಿಡಿಯಬೇಕು ಮುಷ್ಠಿಯಲಿ ಬಿಗಿಯಾಗಿ..
ಹಿಡಿದು ತಡವಬೇಕೆನ್ನ ಮೈಯ್ಯ..
ಅಂಗಾಗ ಸವರುತ್ತಾ.. 
ಕೈ ಜಾರುವನು.. ಬಿಗಿ ತಪ್ಪುವನು..
ಅಂಗಾತ ಬೀಳುವನು 
ಕೊಂಚ ತೇವವಿರೆ ಸಾಕು
ಮೈಯೆಲ್ಲಾ.. ನೊರೆಯಾಗಿ ಉಕ್ಕುವನು..
ಬಲು ದೇಸೀ ನನ್ನವನು..
ಇಂದೇ ಬಳಸಿರಿ “ಕುಟೀರ್ ಸಾಬೂನು”
ಖಾದಿ ಗ್ರಾಮೋದ್ಯಮದ ಒಂದು ಉತ್ಪನ್ನ!!!